South Park: The Stick of Truth İncelemesi

Trey Parker ve Matt Stone ikilisinin South Park'ı yapmasının üstünden neredeyse yirmi sene geçti ve artık markalaşan televizyon dizisi, ilk günkü kadar da popülerliğini koruyor diyebilirim. En azından ben geçen onca sezona rağmen aynı zevkle, aynı sırıtışla izlemeye devam ediyorum. Yapımın bugüne kadar birkaç video oyunu yapılsa da, bunlar başarısız denemelerden ibaretti ve hayranları hayal kırıklığına uğratmışlardı. Seneler sonra Obsidian yeni bir fikirle karşımıza çıktı ve South Park'ın J-RPG türündeki oyununu yapmaya başladı. THQ'nın iflas bayrağını çekmiş oluşu her ne kadar uzun ertelemelere sebebiyet verse de, sonunda beklediğimize kavuştuk.

Belki de tüm zamanların en komik ve en protest TV şovu, South Park!

Stick of Truth'ı bu kadar çekici kılan iki etmen var aslında: birincisi, oyunun senaryosunu yazanlar yine Trey Parker ve Matt Stone. Üstelik dizideki özeni buna da gösterdiklerinden, elimizde harika bir metin var. En güzeli de, bu 14-15 saat uzunluğunda bir South Park bölümü gibi! Diğeri ise dizinin özüne sadık kalınışı, ticari kaygılar sebebiyle farklı numaralara girilmeyişi. Görsel tasarımda 3D macerası aramamaları beni özellikle sevindirmişti zaten. Kısacası, diziyi seviyorsanız ve sizi güldürüyorsa, aynı beklentilerle oyunun başına oturabilirsiniz.

Hikâyenin tabii ki en güzel yanı, diziden farksız şekilde bol bol güldürmesi, akıcılığı ve içerdiği diğer dizilere, filmlere, Oyunlara ve popüler kültür malzemelerine olan referanslar. Çok yoğun bir mizahi dilin kullanıldığı oyunun temel amacı da zaten sizi güldürmek oldurduğu için inanın oynanabilirlikmiş, grafiklermiş bir yerden sonra dikkatinizden kayboluyor. Trey Parker ve Matt Stone her zamanki gibi birçok şeyle dalgasını geçmiş ve Obsidian'ın da marifetiyle bize güzelce sunmayı başarmışlar. Burada verebileceğim çok detay olsa da, "spoiler" sınırlarına gireceği için sizi o zevkten mahrum bırakmak istemiyorum. Stick of Truth, aslında eskilerin iyi bileceği J-RPG türünde bir oyun ve görevler arası gerçek zamanlı seyahat etsek de, dövüşler sıra tabanlı olarak (Paper Mario ve Final Fantasy serisi gibi) ilerliyor. Başlangıçta kendi tasarladığımız bir karakter seçiyoruz ve ardından "tutorial" kısmında bir isim (her ne kadar Wizard King ısrarla Douchebag dese de) ve sınıf seçiyoruz: Fighter, Thief, Mage ve Jew (Cartman'ın özel icadı!). Her sınıf tahmin edildiği gibi belli ayrımlara sahip olsa da, aralarında gayet güzel bir denge sağlanmış.